28.07.08
ขอโดดงานสักหนึ่งวัน...อยากอยู่กะลูกสาว
แล้วต้องพานูอิจัง..ไปแจ้งรถใช้แก๊สที่ขนส่งด้วยล่ะ..เลยถือโอกาสป่วยการเมืองซะเลย
ไปกันสองคน..เลยมีโอกาสได้เม้าส์กันแบบเมามัน
นึกว่าจะเสร็จสมบูรณ์แบบม้วนเดียวจบ
ต้องกลับมาให้ที่อู่แก้สายเดินแก๊สให้เพราะมันไปบังเลขตัวถัง
เลยแวะรับสาวน้อยไปด้วยกัน
ไม่อยู่กะลูกแค่สองวันรู้สึกหนูโตขึ้นเยอะเลยค่ะ
ขึ้นรถเองได้..ไม่ซน มีที่นั่งประจำ
รู้จักจับเอง..รู้จักบอกตัวเองว่าระวังหล่น
แล้วยังหันมาบอกมามี๊อีกว่า "มี๊วังหย่น" (มี๊ระวังหล่น)
คำพูดหนูก้อชัดเจนขึ้นเยอะเลยค่ะ...มามี๊งง ๆ

ติดไฟแดง..เลยแอคชั่นกันสุดสุด

ยิ้มหวานแบบ "ข้าวปั้น"
ทำเอารุ่นใหญ่ริ้วรอยขึ้นกันเป็นแถว ๆ อิอิ

วันนี้...เด็กหญิงจอมป่วนไม่ยอมห่างมามี๊เลยแม้แต่ก้าวเดียว
ไปไหนไปด้วย แม้กระทั่งเข้าห้องน้ำ
ไปไหนไปกันนะลูกสาว

ชอบรูปนี้ มันเบลอ ๆ เหมือนมามี๊ตอนนี้เลยล่ะ
แบบว่า เหนื่อย เหนื่อย และเหนื่อย
จนเบลอ O.o

ลูกสาวใครหว๊า .. ซนได้ใจจริง ๆ
เที่ยงนี้...นัดเจอกับกุ๊ง-คุณยายที่ครัวชุกโดน
เราไปช้านิดหน่อย
คนรอเกือบเสียอารมณ์..แต่พอเห็นคุณลูกและคุณหลาน
เอร็ดอร่อยกับอาหารเต็มโต๊ะ
อารมณ์ก้อเปลี่ยน

นูอิจัง..เดินทางกลับเกือบบ่าย 2
หลานสาวไม่ได้ยืนส่งอย่างทุกครั้งเพราะหลับตั้งแต่ในรถขากลับล่ะ
มามี๊เลยถือโอกาสเคลียร์งานที่ค้างก่อนไปสัมมนา
แถมเย็นนี้ยังมี BOP ตอน6โมงเย็นอีก
เอาน๊า !!
เหนื่อยวันนี้ เพื่อชีวิตที่ดีกว่า
แค่เห็นหนูร่าเริง..ก้อหายเหนื่อยล่ะ